maandag 3 februari 2014

Recensie Pop Arts Festival 2014

Poppenexplosie in Amsterdam

Foto Jean-Pierre Jans
 










Nadat hun hond bij een wilde dans door zijn poten is gezakt, wekken drie poppenspelers een topless, met zilververf bespoten model tot leven. Via imaginaire draden houden ze haar op een volle dansvloer in bedwang. Even later begeleidt een pianist met wolvenkop een zangeres met twee hoofden, dansen levende standbeelden op een ronddraaiend plateau en wandelt er een schuimrubberen olifant voorbij.
Ter ere van zijn vijfjarig jubileum opende het Amsterdamse Pop Arts Festival zaterdagavond met een ‘Puppet Explosion’. In een vaudeville-achtige setting van veel glittergordijnen, discoballen en opzwepende beats, voerden jonge theatermakers en -studenten korte ‘pop-up’ acts en performances uit. Poppentheatermaakster Ulrike Quade en choreograaf Joost Vrouenraets begeleidden hen.

Vanaf de eerste editie in 2010 werkt het Pop Arts Festival al aan het imago van de oeroude kunst van het poppenspel. Het doet er alles aan om het genre van vers bloed te voorzien en rekt daarvoor zijn grenzen graag op naar performancekunst en objecttheater.
Op het openingsweekend was zo ook de Israëlische zangeres Yael Rasooly (Jerusalem, 1983) te gast, die in haar one woman show Papercut met kantoorartikelen en uitgeknipte zwart-wit foto’s een vintage jarenveertigfilm nabootst.
In de rol van dagdromende secretaresse zet ze van achter een bureau haar rolprent inventief in elkaar. Steeds groter wordende figuren imiteren een inzoomende camera, een agressief ondergedompeld theezakje een Hitchcock-achtige verdrinkingsmoord. Tussendoor zingt de klassiek getrainde zangeres met innemende diepe stem passende stukjes Vera Lynn en Edith Piaf. Het spel is helaas weinig subtiel, maar kan nog net in het gekopieerde tijdsbeeld. 

Het Britse gezelschap Pickled Image pimpt het poppengenre graag op met horrorachtige effecten en is daarmee inmiddels een oudgediende op het Pop Arts Festival. In The Shop of Little Horrors leidt de norse poppenmaker Albert Grimlake een jonge Muppets-fan op als zijn opvolger en onthult daarbij langzaam zijn “dirty little secret”.

De acteurs Dik Downey en Adam Blake spelen met unheimische poppen en angstaanjagende maskers alle rollen, zoals de grote liefde van Grimlake, zijn ‘I see dead people’-spelende moeder en de onfortuinlijke shopbezoekers die op onheilspellende viool- en celloklanken in een mysterieuze kelder verdwijnen.
Heel vernieuwend is het allemaal niet, maar wel indrukwekkend om te zien hoe het gezelschap Grimlakes vervallen winkel met geschilferde muren, loshangende elektriciteitsdraden en hoopjes houtschaafsel tot in detail heeft uitgewerkt. Op de werkbank staan tussen het gereedschap zelfs voorraadpotjes met poppenogen en -tanden.

Bij het Belgische TOF Théâtre en het Italiaanse Teatro delle Briciole valt een zelfde oog voor detail op. In Jeugdtheater De Krakeling - dat deze festivalweek poppen- en objecttheater voor kinderen programmeert - speelden zij samen de poëtische voorstelling Piccoli sentimenti (Kleine gevoelens), waarin een ondeugend ratje met rode neus voor het eerst de grote wereld besnuffelt. Met takjes, kiezels en schelpen schiepen de makers op een plateau van enkele vierkante meter een magische miniatuurwereld, inclusief vallende sterren, vliegende stenen en een zacht briesje.
Terwijl het wezentje in de handen van zijn bespeler Sandrine Hooge ontdekt dat uit de meeste materialen ook mooie klanken komen, speelt muzikant Alain Moreau op de achtergrond livemuziek op antieke strijkbouten, houten planken en een zelfgebouwde ‘kolenkitgitaar’. Er vallen weinig woorden en veel stiltes, maar veertig kleuters en hun ouders zitten een uur lang gebiologeerd te kijken. 
Pop Arts Festival. Gezien 1 en 2 feb, Theater Bellevue, Ostadetheater en De Krakeling, Amsterdam. T/m 9 feb. popartsfestival.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen